Starożytne pojęcie człowieka
Starożytne pojęcie człowieka doskonałego, starożytna jasność artystycznej myśli
i formy umożliwiały artystom wyrażanie wzniosłych pragnień owej burzliwej
epoki rewolucji. Ideał ów początkowo wydawał się łatwy do osiągnięcia, dążono
ku niemu namiętnie i wypełniano go żywą treścią 
Potem zadaniem artystów
stała się konfrontacja tego ideału z rzeczywistością, z konkretnymi ludźmi, żyjącymi
bohaterami i bojownikami — a to juz nastręczało sporo trudności. Wreszcie
idea przekształciła się w martwą formułę, stała się piękną osłoną, całkiem juz
niemal pozbawioną duszy i prawdziwej treści.