Empirowe gmachy publiczne w Paryżu, jak teatr Odeon budowany przez Chalgrina
i de Wailly oraz Giełda wzniesiona przez Brogniarta, wzorowano na układzie
peripteralnym.
Trzej młodzi Rzymianie przysięgają staremu ojcu, który podaje im miecze, iż
dzielnie walczyć będą za ojczyznę.
Konwentu i zaufany Robespierre’a, odegrał on w sztuce Francji rolę nader
doniosłą.
Soufflot podróżował po Włoszech, studiował dawne zabytki i robił ich pomiary.
Największa część zabytków artystycznych z XVIII wieku nie była przeznaczona
dla ludu, lecz twórcy ich dość często z ludu pochodzili.
Odrzucając miniaturowe subtelności rokoka jak znienawidzoną perukę, posłużył
się szerokimi rzutami pędzla w celu uwydatnienia kontrastu ciemnej zieleni drzew
i oświetlonej słońcem bielizny, wzmocnił czerwień i żółcień sukien, a posąg lwa
zanurzył w błękitnym cieniu.
Sam był mistrzem słowa, lecz przy ocenie dzieła sztuki nie przykładał doń miary
własnej wizji świata.
Diderot słusznie ganił Bouchera za pustkę i nieprawdomówność, chociaż i on ulegał urokowi tego talentu i porównywał jego twórczość do słonecznej poezji
Ariosta.