Odrzucając miniaturowe subtelności rokoka jak znienawidzoną perukę, posłużył
się szerokimi rzutami pędzla w celu uwydatnienia kontrastu ciemnej zieleni drzew
i oświetlonej słońcem bielizny, wzmocnił czerwień i żółcień sukien, a posąg lwa
zanurzył w błękitnym cieniu. (więcej…)

Gericault zdołał w postaciach tych nieszczęśliwców dostrzec znamiona ludzkich
cierpień i nadać im artystyczny wyraz. (więcej…)

Abstrahując od szczegółów życia owej epoki, a śledząc raczej ogólne linie jej
rozwoju, stwierdzić trzeba, ze romantyzm i inne spokrewnione z nim prądy
stanowią prawidłowy etap w rozwoju nowożytnej sztuki. (więcej…)

Republiki zmalały we Francji sprzeczności społeczne. (więcej…)

Charakter sztuki staje się w XVIII wieku coraz bardziej uniwersalny i bynajmniej
nie jest kwestią przypadku, ze wnętrza wielu ówczesnych kościołów wyglądają
jak bankietowe sale. (więcej…)

Lecz obecnie znika ze scen pasterskich prawdziwe uwielbienie wiejskiej prostoty
i szczera namiętność uczuć, jakie spotykaliśmy jeszcze w czasach renesansu. (więcej…)

Gluck i Goethe cieszyli się ogromnym uznaniem całej Europy, nie wyłączając
Francji, tej kolebki nowego klasycyzmu. (więcej…)

Największego francuskiego poety XVIII wieku, Andre Cheniera, tego „najbardziej
helleńskiego spośród Hellenów”, jak go później miał nazwać Puszkin, nie pociągał
chłód antyku, lecz jego przepojony pogodą światopogląd. (więcej…)

Nowe pokolenie pozostawało w gwałtownej opozycji do swych poprzedników. (więcej…)

Pawilony różnych krajów budowano w „stylach narodowych”, stąd ekspozycje
przypominały przegląd historii architektury: były tam drewniane budynki z Północy,
chińskie pagody, mauretańskie zamki i klasyczne kolumnady. (więcej…)