Angielskie malarstwo pejzażowe
Angielskie malarstwo pejzażowe ukształtowało się juz w XVIII wieku. Przyczyniły się do tego wzorce francuskie, włoskie, a później i holenderskie. Obrazy Wilsona przejrzystą kompozycją i proporcjonalnym wyrażeniem pianów zdradzają jeszcze wpływ Claude Lorraina, lecz silnie zaznaczona plastyczność form, gęsto kładzione farby i zróżnicowane natężenie światła stanowią już oryginalne cechy angielskiego malarza. Old Crome patrzył na ojczystą przyrodę oczami Holendrów: od nich to nauczył się zachwycać stadem owiec na łące, ciemniejącym pod wieczór niebem i rysującymi się na wzgórzach wiatrakami. Na przełomie wieku XVIII i XIX angielskie malarstwo pejzażowe znalazło juz drogę do wyrazu całkowicie samodzielnego. Na tym polu działali liczni artyści, między innymi Cozens, Girtin, Cotman, a później Bonington, wykształcony we Francji i bliski Francuzom w portretach i obrazach historycznych, lecz w pejzażach związany ze szkołą rodzimą. Wszyscy wymienieni twórcy doskonale umieli się posługiwać akwarelą.